Musicalworld

Beauty and the Beast vertelt het verhaal van een mooie, maar arrogante prins die door een vloek wordt betoverd in een afstotelijk Beest. Niet alleen de prins maar ook de hofhouding raakt in de ban van de vloek en verandert in levende huisraad. Pas als het Beest leert lief te hebben en die liefde wederzijds is, zal de betovering worden verbroken. Als de vader van de mooie en intelligente Belle in het kasteel van het Beest wordt opgesloten, offert Belle zichzelf op als gevangene om haar vader te bevrijden. Het Beest wordt heimelijk verliefd op Belle en weet uiteindelijk haar hart te veroveren. Zal de betovering nu verbroken worden…..???

Voor de regie is de Amerikaanse regisseur Glen Casale aangetrokken. Tijdens de repetitieperiode werd de nadruk gelegd op het feit dat deze productie een heel ander karakter zou gaan krijgen dan de originele Broadway productie. Casale wil in deze voorstelling minder de nadruk leggen op de leuke en vrolijk gekleurde plaatjes en meer op de dramatiek van het verhaal. Na de voorstelling sprak Musicalworld met Ron Kollen, Vice president van Disney Theatrical Productions: “De regisseur is er inderdaad in geslaagd een extra laag in het verhaal te brengen. Het verhaal is veel grimmiger en duisterder dan de Broadway productie. Maar ook qua staging en decor ziet het er anders uit dan het origineel omdat er tegenwoordig qua techniek gewoon veel meer mogelijk is dan 12 jaar geleden toen wij Beauty and the Beast naar Broadway brachten.”

Meisje en het Beest
De totale cast van Beauty and the Beast bestaat uit maar liefst 33 castleden en mag zich omschrijven als een echte ‘sterrencast’.
In de rol van Belle zien we Chantal Janzen. Dat Chantal uitermate geschikt is om een hoofdrol te vertolken bewees ze ook weer tijdens de première. Haar zang was zuiver, haar spel was goed en ze was lekker pittig tegenover het Beest. Enig puntje van ‘kritiek’ is dat ze wat mij betreft ook wel wat pittiger tegenover Gaston had mogen zijn. Met name in het nummer ‘Moi’ waarin Gaston haar ten huwelijk vraagt kwam ze wat te lief over. Ook Ellen Evers was vol lof over Chantal: “Chantal is iemand die heel naturel en echt speelt en daar hou ik heel erg van. Ik zie bij haar nooit dat ze een show doet en dat vind ik zo goed aan haar. Ook wordt ze elke musical beter, ze gaat beter zingen en acteren.”
Voor de rol van het Beest is vooraf het een en ander te doen geweest. Het heeft namelijk enige tijd geduurd voordat het creatieve team, onder leiding van Casale, een geschikt persoon heeft weten te vinden voor de invulling van deze rol. Volgens Casale moest het een goede acteur zijn met een indrukwekkende zangstem die de complexe rol aan zou kunnen. Nadat Casale de musical ‘Passion’ had gezien was hij overtuigd, Stanley is het Beest! Helaas overtuigt Stanley niet helemaal. Hij is te klein voor deze rol en beweegt te vrouwelijk, te dansant. De bewegingen die je ziet kloppen niet bij wat je hoort. Je hoort een monster, maar ziet als het ware een poesje. Het Beest hoort groot en angstaanjagend te zijn, maar bij zijn eerste ontmoeting met Belle, die nauwelijks van zijn verschijning schrikt, valt het karakter al door de mand. Dat het beest niet weet te overtuigen ligt dan ook niet aan Stanley, want zijn zang en mimiek zijn wel heel sterk. Met name met het nummer ‘Van haar te houden’ weet hij de emotionele snaar te raken. Maar toch denk ik dat Stanley beter had kunnen bedanken voor de eer en de rol van het Beest aan iemand anders over laten.

De ster van de avond is toch Rene van Kooten in de rol van Gaston. Al vanaf het begin trekt hij de scenes naar zich toe, mede doordat hij de lachers op zijn hand krijgt. Hij weet het personage lekker fout, veel te zelfingenomen en net iets te macho neer te zetten; een perfecte Gaston dus. Ook Ren� was na afloop erg tevreden over zijn optreden: “Het ging heerlijk vanavond, ik vond het een van de leukste premieres die ik heb mogen meemaken. Ik zat er meteen ook helemaal in. Je hebt soms nog wel eens dat het eerst op gang moet komen, maar dat was vandaag helemaal niet. Het karakter ‘Gaston’ is ook zo leuk om te spelen; dat wat ik van te voren van deze rol verwacht had, heb ik er ook heel erg in gevonden. Ik kijk dan ook erg uit naar deze tour want die gaat heel leuk worden dat weet ik zeker!”
Iemand die ook opviel was Carlo Boshard in de rol van Lumiere. Vooraf heeft hij nogal een hoop kritiek moeten verwerken door zijn optreden op de Musical Awards en hij heeft de invulling van zijn droomrol dan ook behoorlijk bijgeschaafd. Hij zet Lumiere op een leuke en komische manier neer, zijn Franse accent soms net iets te dik aangezet, maar het bleef wel goed te verstaan. Enig puntje van ‘kritiek’ is dat hij af en toe wat teveel volume in zijn stem legde. Daardoor eiste hij alle aandacht op en kreeg zijn maatje Tickens, gespeeld door Ger Otten, niet genoeg ruimte om ook te schitteren. Het nummer van de avond was wat mij betreft ‘Kom er in’ en voor een showman als Carlo kan het niet anders dan een heerlijk nummer zijn om te mogen zingen.

Een niet zo’n hele grote, maar zeker niet onbelangrijke rol, is die van Mevrouw Pot, gespeeld door Mariska van Kolck. Mariska doet het goed, zeker bij de titelsong ‘Meisje en het Beest’ weet ze me kippevel te geven. Maar toch vind ik deze rol niet echt bij haar passen, misschien omdat ik haar nog niet eerder in zo’n soort rol gezien heb. Mevrouw Pot heeft een lieve, zachte stem, de stem van Mariska vind ik net iets te rauw. Desalniettemin is ze samen met Jacobje wel een leuk duo om naar te kijken.
Grote afwezige van de avond was Ben Cramer in de rol van Maurice, de vader van Belle. Vanwege een motorongeluk moest hij helaas de première missen. Zijn alternate, Dick Schaar, stond in zijn plaats op het podium. Ben: “In het begin heb ik wel met een dubbel gevoel in de zaal gezeten, maar dat ebt op een gegeven moment wel weg omdat de voorstelling je opslokt. Het is jammer dat ik de première niet kon spelen, maar eigenlijk heb ik dat van de week al verwerkt. Ik wil er ook niet te lang meer bij stil blijven staan want er komen nog zoveel voorstellingen die ik wel kan spelen, en daar wil ik me liever op focussen. Ik zie ook nog wel een positief punt aan, want nu ik aan de kant van het publiek heb gezeten, hoor je ook de reacties tijdens de voorstelling zoals kleine lachjes. Die krijg je als je op het podium staat namelijk niet altijd mee, maar die informatie kan ik dus straks wel gebruiken wanneer ik weer op het podium sta.”