CATS in Antwerpen

Artikel: Recensie
Voorstelling: Reguliere voorstelling
Datum: 05-04-2017
Theater: Koningin Elisabeth Center
Lokatie: Antwerpen
Website: http://www.catsthemusical.com/tour/
Auteur: LondonMark

Musicalworld bezocht in Antwerpen de internationale tourproductie van de musical Cats en zag een PUNTGAVE uitvoering van deze tijdloze klassieker.



Het is maar liefst 36 jaar geleden dat Cats in première ging in Londen, waar het vervolgens zo lang in het New London Theatre speelde dat de lopende musical School of Rock daar een van zijn beste grappen aan ontleent. Al snel volgden Broadway en de rest van de wereld. In Nederland werd de voorstelling voor het eerst in 1987 opgevoerd. Door de jaren heen zagen vervolgens vele miljoenen theaterliefhebbers de voorstelling, die gebaseerd is op Old Possum’s Book of Practical Cats van T.S. Eliot.

Momenteel doet de internationale tour van Cats Europa aan. Tot en met 17 april speelt de voorstelling in de prachtige Koningin Elisabeth zaal in Antwerpen, op steenworp afstand van het Centraal Station, en voorzien van een perfecte akoestiek en goede zichtlijnen. Omdat de voorstelling Engelstalig is, is sprake van boventiteling in de Franse en Nederlandse taal. De Nederlandse vertaling mag dan niet perfect zijn, het zorgt er wel voor dat iedereen de voorstelling goed kan volgen. 

Het verhaal van Cats zal bij de meeste theaterliefhebbers wel bekend zijn. Op het jaarlijkse Jellicle Ball komt een groep katten op een vuilnisbelt bij elkaar om het leven te vieren. Zo zien we onder andere de macho Rum Tum Tugger kat, Munkustrap de verteller kat, Mr Mistoffelees de goochelkat,  Gus de theater kat, Macavity de slechte kat, Grizabella de glamour kat en Old Deuteronomy, een oude wijze kater en tevens de leider van de kattengemeenschap.
Hoogtepunt van het jaarlijkse katten event is de kans op een nieuwe ‘vacht’ (een nieuw leven). Onder leiding van Old Deuteronomy zal aan het eind van de avond een van de katten verkozen worden om herboren te worden op een hemelse plek, the Heavyside Layer.  In de aanloop naar dat hemelse moment worden de katten beurtelings geïntroduceerd; Hun karakters blijken enorm te verschillen en hun levens niet altijd rozengeur en maneschijn. Een echte verhaallijn is er niet, Cats is meer een verzameling van korte vertellingen over de verschillende katten, zowel goed als slecht, en hun interactie.  Als er al een rode draad is, dan is dat de vraag op welke kat aan het eind van de voorstelling de keuze zal vallen om een nieuw leven te krijgen.

Het decor van Cats is dat van een vuilnisbelt bij avondlicht, met erg veel oog voor detail. De katten bewegen zich grote delen van de voorstelling op en rond die vuilnisbelt, maar zijn niet mensenschuw: regelmatig betreden zij de zaal. Belichting en kostuums zorgen voor een sfeervol beeld van een wereld van een eigenzinnige kattengemeenschap, die bij donker tot leven komt. 
De score van Cats is typisch Lloyd Webber met grootse, bombastische melodielijnen die regelmatig terugkeren, zoals bij Jellicle ball, Grizabella en Old Deuteronomy. Jaren ’80 invloeden zijn zeker aanwezig middels de voor die tijd zo kenmerkende resonerende synthesizer klanken. En dan is er natuurlijk de wereldberoemde song Memory,  tevens de key-song van de voorstelling. Tenslotte voor de kenners: de rap is in deze productie gelukkig weer verdwenen…

De sterke cast zorgt voor een foutloze uitvoering van deze productie. Zang, dans en spel zijn zeer goed te noemen. De choreografieën zijn een lust voor het oog, met Jellicle Ball en Mr Mistoffelees als langdurige hoogtepunten. Cats is een echt ensemble stuk, maar toch heeft de cast een grote naam in haar midden: Joanna Ampil speelde grote rollen in producties over de gehele wereld, waaronder Miss Saigon en Les Miserables.  In deze Cats productie speelt ze Grizabella, de glamour kat die vroeger geliefd en gelukkig was maar nu verstoten is. Terug van weggeweest oogt ze beschadigd en kwetsbaar door de gebeurtenissen in haar leven, wanhopig op zoek naar acceptatie en heling van oude wonden.  Als toeschouwer voel je met haar mee, jezelf afvragend of haar enorme hunkering naar acceptatie uiteindelijk gehonoreerd zal worden door haar soortgenoten.  Ampil is in deze rol helaas niet heel vaak on stage,  maar als dat wel het geval is verzilvert ze dat moment direct. Het mijmeren over het verleden in Memory gaat door merg en been en weet de zaal tot in de uiterste hoeken te ontroeren. Met haar spel en haar prachtige stemgeluid weet Ampil de Queen Elisabeth Zaal voor even te betoveren.

Cats bewijst met deze productie tijdloos te zijn. Bijna vier decennia na de première spreekt de voorstelling nog steeds tot de verbeelding en oogt daarmee onsterfelijk. Het publiek verlaat in ieder geval ‘spinnend’ van tevredenheid de zaal, maar geeft eerst dirigent en orkest nog even een welverdiend daverend applaus. Wat heeft zo’n live orkest toch een enorme meerwaarde.

 



Fotos

(foto's zijn te vergroten door ze aan te klikken)