Musicalworld

Singin’ In The Rain
Palace Theatre
donderdag 10 mei - avond

De Chichester Festival Theatre productie van ‘Singin’ In The Rain’ is sinds februari 2012 in het Palace Theatre te zien. Een heerlijke voorstelling en al ben je dan niet natgeregend, je komt wel op wolken het theater uit.

De musical gebaseerd op de gelijknamige MGM film met Gene Kelly en Debbie Reynolds vierde in de zomer van 2011 al triomfen in het Festival Theatre in Chichester en maakte een succesvolle overstap naar West End. ‘Singin’ In The Rain’ is een musical in de beste Hollywoodtraditie en speelt zich af in de tijd dat de stomme film plaats maakte voor de geluidsfilm en kent klassieke songs als ‘Make ‘em Laugh’, ‘Good Morning’, ‘Moses Supposes’ en natuurlijk ‘Singin’ In The Rain’.

Deze gloednieuwe versie van de musical onder regie van Jonathan Church is uiteraard gebaseerd op de gelijknamige filmklassieker uit 1952 met een script van Betty Comden en Adolph Green en muziek van Nacio Herb Brown en Arthur Freed en kende al eerdere originele producties op West End (1983) en Broadway (1985)

Don Lockwood is een ster uit de stomme film en heeft alle roem die hij maar wilt, maar Hollywood staat op het punt om voorgoed te veranderen en in de studio’s gonst het over geruchten van een nieuw soort film waar de acteurs praten en zelfs zingen en dansen.

Lockwood’s filmpartner Lina Lamont is ervan overtuigd dat hun romance op het witte doek ook in het werkelijke leven bestaat. Maar Don is een andere mening toegedaan vooral als hij verliefd wordt op beginnend maar ambitieus actrice Kathy Selden. Als Lina daar achter komt doet ze alles om die relatie te dwarsbomen.  Ondertussen is de baas van Monumental Pictures R F Simpson ervan overtuigd dat ze van hun nieuwe film ‘The Dueling Cavalier’ een ‘talkie’ moeten maken maar tegenslag volgt als ze Lina’s niet erg subtiele snoeiharde stem voor het eerst op het witte doek horen.

De beste vriend van Don Cosmo Brown krijgt het idee om Lina’s stem te dubben en de film dan ook te veranderen in een muzikale comedy ‘The Dancing Cavalier’. Kathy wordt de stem van Lina in de film maar de diva eist dan wel dat ze niet op de aftiteling mag komen. Op de première van de film komt uiteindelijk alles toch nog goed en krijgt Kathy de credits die ze verdient.

‘Singin In The Rain’ kent drie fantastische leads met Adam Cooper, Scarlett Strallen en Daniel Crossley.  Hun plezier in de voorstelling spat van het podium. Prachtige ondersteunende rollen komen van Katherine Kingsley als Lina Lamont en Sandra Dickinson die de rollen van Miss Dinsmore en Dora Bailey voor haar rekening neemt.

Een fantastisch en energiek ensemble zorgt er samen met de hoofdrolspelers voor dat de choreografie van Andrew Wright tot in de kleinste details perfect worden uitgevoerd.

Het decorontwerp van Simon Higlett is vrij statisch maar erg functioneel en weet door kleine aanpassingen toch steeds een ander toneelbeeld te creëren. Zijn kostuumontwerpen zijn kleurrijk en reflecteren de tijd waarin de musical speelt maar zijn zeker niet oubollig.

Het orkest zit tijdens de voorstelling in een ruimte hoog boven het toneel. De orkestbak is voor deze productie namelijk omgebouwd tot een gigantisch reservoir en per voorstelling wordt zo’n 14.000 liter water gebruikt. Het Palace is twee keer per voorstelling het toneel van een écht waterballet.

Tijdens de finale van de eerst acte met Adam Cooper in het legendarische titelnummer en nog een keer aan het eind als de hele cast en ensemble op het toneel staan. De eerste 6 rijen van het Palace zijn omgedoopt tot ‘splash zone’ en als je daar zit en een beetje pech hebt wordt je kletsnat. De cast doet daar echt wel hun best voor. Tijdens de pauze zijn ook heel wat personen nodig om de speelvloer weer kurkdroog te maken voor de tweede acte. Daarvoor worden in deze dansvoorstelling geen risico’s genomen.

De film ‘Singin In The Rain’ is inmiddels zo’n 60 jaar oud maar heeft aan kracht nog niets ingeboet en zorgt anno 2012 ook nog voor een fantastische en overweldigende theaterbelevenis. Als je de kans krijgt moet je deze musical zeker gaan zien !

© Alastair Muir

Jacco - 23 juni 2012 06:18 PM

Net geboekt voor 16 augustus. Het is lang geleden dat ik me zo verheugde op een nieuwe musical…

Afgelopen week voor de 2e keer gezien en het blijft echt fantastisch! Gelukkig Bertie! Was is die man toch goed! Echt zo geweldig!

Top Hat
Aldwych Theatre
vrijdag 11 mei - avond

‘Top Hat’ van RKO Pictures met tekst en muziek van Irving Berlin is één van de meest succesvolle dansmusicals ooit. Onsterfelijk gemaakt zo’n 76 jaar geleden door Fred Astaire en Ginger Rogers.

Nu is de musicalfilm voor toneel bewerkt door Matthew White en Howard Jacques. In de film zaten maar vijf songs van Irving Berlin die hij zelf beschouwde als het beste filmwerk uit zijn lange carrière en kent klassiekers als ‘Cheek to Cheek’ en ‘Top Hat, White Tie and Tails’. In de theaterversie zijn tien songs uit het rijke oeuvre van Berlin toegevoegd zoals ‘Let’s Face the Music and Dance’ en ‘I’m Putting All My Eggs in One Basket’. ‘Putting on the Ritz’ is speciaal voor de West End versie van ‘Top Hat’ in de musical geschreven en vormt gelijk de opening van de musical. Het is echt heerlijk om al die bekende nummers voorbij te horen komen uitgevoerd door een fantastisch spelend groot orkest.

‘Top Hat’ gaat over de Amerikaanse sterdanser Jerry Travers die naar Londen komt om te spelen in een show van vriend en producent Horace Hardwick. Als hij ‘s avonds laat een tapnummer oefent in zijn hotelkamer wekt hij de mooie Dale Tremont die een verdieping lager probeert te slapen. Jerry wordt op slag verliefd op Dale.

De problemen beginnen als Dale onterecht aanneemt dat Jerry Horace is, de echtgenoot is van haar goede vriendin Madge Hardwick. Na de succesvolle première van zijn voorstelling reist Jerry Dale achterna naar Venetië alwaar zij Madge bezoekt en de ontwerpen van haar Italiaanse modeontwerper Alberto Beddini komt promoten. Maar de verwarring begint pas echt als Jerry Dale ten huwelijk vraagt. Gelukkig komt aan het eind alles nog goed mede door de bemoeienissen van Horace’s butler Bates.

De cast van ‘Top Hat’ is fantastisch met Tom Chambers en Summer Strallen als de sympathieke Jerry en de pittige Dale. Martin Ball en Vivien Parry als de Hardwicks, Ricardo Alfonso als Alberto Beddini en Stephen Boswell in de rol van Bates. Het grote ensemble zingt en danst de sterren van de hemel en bewijst hun kracht in de vele ensemble- en dansnummers onder choreografie van Bill Deamer.

Het door de Art Deco geïnspireerde decorontwerp van Hildegard Bechtler is groots en indrukwekkend en weet met minimale middelen toch steeds een andere locatie te verbeelden. De kostuumontwerpen van Jon Morrell zijn prachtig en passen precies in de tijdgeest waarin het stuk speelt.

Het verhaal is flinterdun en het is wel jammer dat in de bewerking van de film naar het toneel over het hoofd is gezien dat musical een hele andere discipline is. En waar een andere filmklassieker als ‘Singin In The Rain’ die transitie wel succesvol heeft gemaakt, ontbreekt er bij ‘Top Hat’ toch iets. Maar het is lastig om te duiden wat dat dan is.

‘Top Hat’ is een heerlijke avond in het theater. Maar is wel escapisme in de meest pure zin van het woord. Als je genoegen neemt met een fantastische lichtvoetige avond vol prachtige zang- en dansnummers moet je zeker gaan kijken, als je op een andere manier uitgedaagd wilt worden zijn er op het moment betere musicals in Londen te zien.

© Tristram Kenton

Het lijstje met voorstellingen is weer bijna rond met in ieder geval

- Viva Forever!
- Top Hat
- The Bodyguard
- Privates On Parade
- Scrooge
- Merrily We Roll Along
- A Christmas Carol met Simon Callow
- Kiss Me Kate
- Daddy Long Legs

Verder waarschijnlijk nog naar ´Cabaret´ en ´Loserville´ of naar ´The Magistrate´ in het National Theatre en dan is de week weer volgepland met zoals altijd weer te veel voorstellingen en te weinig tijd.

Ik had ook graag ´Singin´ In The Rain´ nog een keer gezien en de nieuwe cast van ´Les Mis´ of Anna O´Byrne als Christine in ´The Phantom´. En qua toneel graag ´People´ ´Constellations´ of ´Chariots Of Fire´.

Ik zie aardig wat overeenkomsten met het lijstje wat ik wil gaan zien binnenkort.  Voor mij geen Privates on Parade en Christmas Carol, maar wel bv American Idiot en Taboo.

Op mijn lijstje voor februari staan 2 voorstellingen vast: Merrily we Roll along en Dear World. Ik kan er (HELAAS!) nog twee andere aan toevoegen. Wacht nog een beetje op Viva Forever berichten….

Leuk topic dit, alle 14 pagina’s in 1x gelezen. Ik vind dat je leuke reviews schrijftTheo!

@Topaz Dankjewel.

Altijd lastig om keuzes te maken inderdaad. Er is zoveel te zien en uiteindelijk blijk ik toch weer te weinig tijd te hebben. ‘American Idiot’ was voor mij geen optie omdat ik niet van de muziek van Green Day hou. ‘Taboo’ ben ik wel benieuwd naar maar die productie is volgens mij verlengd tot eind maart.

Alle kaarten zijn weer ‘in the pocket’
- Viva Forever!
- Top Hat
- The Bodyguard
- Cabaret
- Privates On Parade
- Scrooge
- Merrily We Roll Along
- A Christmas Carol met Simon Callow
- Les Misérables
- Kiss Me Kate
- Daddy Long Legs

Ik zit nog te twijfelen over ‘Seussical’ in het Arts Theatre maar dat lijkt me in deze versie en gezien het tijdstip van de voorstelling, half elf ‘s ochtends, wel erg gericht op een heel jong publiek. Iemand die daar iets van weet misschien ?

Theo - 01 december 2012 09:00 AM

Ik zit nog te twijfelen over ‘Seussical’ in het Arts Theatre maar dat lijkt me in deze versie en gezien het tijdstip van de voorstelling, half elf ‘s ochtends, wel erg gericht op een heel jong publiek. Iemand die daar iets van weet misschien ?

Zo te lezen op officiallondontheatre (http://www.officiallondontheatre.co.uk/news/latest-news/article/item157256/seussical-musical-christmas-premiere/) lijkt het te gaan het om de “colourful specially shortened version for children”.

Nee dan val ik niet in de doelgroep Ik zag op de website van de musical ook al dat het om de ‘theatre for young audiences version’ ging.

Inmiddels weer terug van een heerlijk en sfeervol Londen. Ik heb enorm genoten van 11 voorstellingen de afgelopen week.

Van de nieuwe grote musicals was ‘Viva Forever!’ een enorm grote teleurstelling en ‘The Bodyguard’ voor mij een onverwachte hit waarbij ik jubelend de zaal uitkwam. Heather Headley is écht fenomenaal en ik heb in Londen in lange tijd niet zo’n ovatie meegemaakt waarbij het publiek bij het slotapplaus en haar opkomst als één uit de stoelen sprong.

Ik ben benieuwd naar je verslagen! Leuk dat je ook zo enthousiast bent over The Bodyguard. Ik had inderdaad ook beide keren een heel enthousiast publiek inclusief staande ovaties!

Skye - 09 december 2012 04:16 PM

Leuk dat je ook zo enthousiast bent over The Bodyguard

Ja dat had ik ook niet verwacht eigenlijk Maar ik vond het een ijzersterke show die eigenlijk in alle aspecten klopt. Prachtig inventief decor en mooie kostuums. Sterke karakters in een spannend verhaal. De belichting was geweldig en het geluid was super. En de show kent een paar prachtige theatrale momenten. Die finale !! En Heather Headley ... wat een geweldige zangeres die haar eigen kleur aan de songs weet te geven zonder het respect voor het origineel te verliezen. Een absolute aanrader inderdaad !

Herkenbaar: ik was ook erg onder de indruk van het veelzijdige decor en mijn vriendin dook een paar keer weg, omdat het zo spannend was.

Ik was een beetje bang voor weer de zoveelste film-to-stage-jukebox-musical, maar ik was prettig verrast!