Maandag ben ik dus naar Tori Amos en wauw wat was dat een bijzondere ervaring. Zonder twijfel het mooiste concert wat ik van haar gezien heb. Ze was bijzonder goed bij stem en de samenwerking met het strijkkwartet was prachtig. En we hadden super mooi plaatsen. Zaten recht voor haar.
Vanavond in mijn woonplaats Delft het solo-optreden gezien van Roger McGuinn, in de jaren 60 door zijn gitaarspel (op de Rickenbacker) en zijn ietwat hoge stem, bepalend voor het geluid van de Amerikaanse groep The Byrds, een groep waarvan men zegt dat die de Folk-Rock en Country-Rock heeft uitgevonden. De nu 69-jarige McGuinn laat het geluid van The Byrds prima herleven, maar door de leeftijd heeft zijn stem wat in kracht ingeboet en zingt hij vaak binnensmonds, waardoor de verstaanbaarheid te wensen overlaat (of maskeert hij daarmee dat hij sommige teksten kwijt is?).
The Byrds hebben in de jaren 60 hits gehad als Mr. Tambourine Man (wie kent ‘m niet?), Turn Turn Turn en Eight Miles High. Het laatste hit-pareltje was Chestnut Mare uit 1970 dat gelukkig ook vanavond in de lange uitvoering voorbij kwam, evenals de eerder genoemde hits. Ook nummers die ik vooral ken van anderen, Ballad of Easy Rider (Sandy Denny) en Pretty Boy Floyd (Shusha), maar toch al eerder door The Byrds werden opgenomen worden overtuigend gebracht. McGuinn begeleidde zichzelf op de Rickenbacker elektrische gitaar of op een 7-snarige (“the better part of the 12-string guitar”) akoestische gitaar. Na het uiteenvallen van The Byrds heeft McGuinn diverse soloplaten en platen met oud-collega’s gemaakt, maar die songs hebben nooit het niveau uit de jaren 60 bereikt en ook vanavond waren dit de mindere nummers.
Ben ook bij Night of Hunters geweest.
Prachtige performance, zoals altijd blinkt ze uit in haast erotiserende chemie met haar piano; prachtige belichting, zeer sfeervol gedaan en een schitterend virtuoos strijkkwartet waarmee ze zeer goed samen optrad. Vond het zeer bijzonder en mooi als geheel, waarbij ik me bedacht: ik zou hier wel een dvd van willen.
Jammer alleen dat mensen tijdens de laatste nummers van de toegift weggaan; ik kan mij daar oprecht over verbazen, aangezien ik niet begrijp dat je dan niet tussen de nummers tijdens het applaus vertrekt. Het is zo storend om als rij te moeten opstaan omdat iemand je wil passeren terwijl je tijdens een nummer zo helemaal meegevoerd en in de sfeer zit. M.i. getuigt dat van weinig respect naar de artiest en naar het publiek.
Ik ben vanavond naar het concert van LA the Voices geweest in het Nieuwe Luxor Theater Rotterdam. In een nagenoeg uitverkochte zaal (2e balkon was gesloten) zag ik een bijna drie uur durend concert (incl. pauze) dat weliswaar muzikaal gezien niet zo heel interessant was, maar de manier waarop de groep het bracht was sterk. Vijf mensen die kunnen zingen, al zijn er natuurlijk gradaties. En het publiek werkte goed mee en had een prima avond uit. Veel gestaan, geklapt en met de armen gezwaaid. En ik vond het vooral leuk om Remko Harms en Roy van den Akker weer eens op een podium te zien.
Begeleid door het 17-koppige orkest van Maurice Luttikhuis kwamen alle bekende LA the Voices nummers voorbij. De sfeer was uitbundig, zat dicht tegen de Toppers aan. Ieder groepslid mocht ook een solo-nummer zingen, bij Remko hoopte ik op een musicalnummer als Lege Stoelen Lege Tafels maar het werd het klassieke Nessun Dorma. De groep bracht ook hun sterke songfestivalnummer Luchtkasteel ten gehore en werd daarbij gesteund door Belinda Vermeer van Opera Familia, bekend van Holland’s Got Talent. Apart hoogtepunt, of dieptepunt, was dat tijdens een nummer over verliefdheid de vijf solisten de zaal ingingen en uiteindelijk twee mensen meenamen naar het podium, waarvan de vrouw de man ten huwelijk vroeg. Gordons solo, Mijn Laatste Lied voor Jou, opgedragen aan zijn overleden moeder, was een emotioneel en echt hoogtepunt en liet vele mensen niet onberoerd.
Mijn laatste concert was Night of the Proms afgelopen november.
Daar heb ik John Miles, Miss Montreal, Mick Hucknall (Simply Red) en vele anderen op zien treden.
Afgelopen maandag met Ronny naar Therapy? geweest!
Leuk concert, alleen het laatste album ken ik niet, en als ik het zo hoorde hoef ik hem ook niet perse in huis te halen… Maar de oude nummers waren zeker weer een feest!
Mijn laatste concert was Wouter Hamel
waar echt geweldige nummers gespeeld werden en vooral toronto en lohengrin en little boy lost waren echt juweeltjes
Mijn laatste concert was gisteren een klassiek concert door leerlingen van een muziekschool in Arnhem.
Maar dat viel me heel erg tegen, was erg saai.
Zelfs zo saai dat ik nog voor het eind vertrokken was en besloot het voor gezien te houden.
Kortom, ik heb er maar 1 voord voor: WAARDELOOS
:moe:
Mijn laatste concert was vanavond een jubileum concert (90 jaar(!)) van een fanfare uit Arnhem.
En die speelden o.a. muziek uit Soldaat van Oranje en een Andrew Loyd Webber medley.
Ik weet eigenlijk niet of dit telt als concert, maar ik ben gisteren een dagje naar Pinkpop geweest. Was echt heel gaaf! Vooral Linkin Park was zó goed!
