|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Over...
|
Groot worden door met poppen te spelen..
Artikel: Perspresentatie
Voorstelling: N.v.t. Datum: 20 aug 2012 Theater: Factorium Lokatie: Tilburg Auteur: Pascale de Meijere In een warm repetitielokaal werd de nieuwste Sprookjesboom musical gepresenteerd. Musicalworld keek mee en sprak met de mannen uit de cast. Jeroen Zwartjes, de manager live entertainment en theaterproducties van de Efteling, glimt niet van de warmte, maar van trots. De nieuwe musical draagt als ondertitel ‘Een gi-ga-gantisch avontuur’en Zwartjes legt uit dat theater maken voor hem ook nog steeds een gi-ga-gantisch avontuur is. Daarom is hij nu ook zo enorm blij met en trots op de nieuwste Sprookjesboom musical Regisseuse Hetty Feteris weet iets meer te vertellen over de inhoud van deze gloednieuwe show. ‘We beginnen eigenlijk waar de vorige musical eindigde. De houthakker liet een boom vallen op het huisje van Heks. In deze nieuwe musical woont Heks in een tentje en is zij op zoek naar een goede klusser. Verder gaat het verhaal ook over Klein Duimpje die eigenlijk liever groot zou willen zijn..’ Op het moment dat de cast zich aan de pers presenteert, hebben zij pas vijf dagen gerepeteerd. Ondanks alle nieuwe liedjes in de show pakken zij uit met het gouwe ouwe ‘Stampen, stampen.’ Thijs van Empel legt uit hoe dat komt. ‘Het is fijn om voor een groot deel weer met hetzelfde team te werken. Wolf is een deel van mij geworden en ik merk ook met de andere karakters dat ik het anderen bijna net zo zien doen als de vorige keer. Overigens had ik het begrepen als ik niet weer ‘mijn’ Wolf had mogen zijn. Maar ik ben blij dat er niemand anders gekozen is.’ Thijs is meer dan bekend met het gegeven van de Sprookjesboom musicals. Hij was tot nog toe in alle versies te zien. ‘Het was mooi om het land in te gaan met de show, maar het is altijd behelpen. Een vast theater zorgt toch dat je wat lekkerder speelt en dat het achter de schermen rustiger gaat. En een show als Sprookjesboom… Waar kan deze show nou beter staan dan in de Efteling?’ Nieuw in de musical is Darren van der Lek. Toch kent Darren de personages al op zijn duimpje, hij speelt immers al een tijd mee in de parkshows van Sprookjesboom. ‘Ik heb ooit geauditeerd met poppen voor de Grobbebollen. Dat vond ik zó zwaar. Ik zag mezelf dus niet zo gauw weer aan de slag gaan met poppen. Inmiddels heb ik al wat meer gedaan in de Efteling en werd ik gevraagd om vier rollen te spelen in Sprookjesboom. (red.Darren speelt Langnek, Kabouter Ko, Ezel en de Fakir) Darren heeft zijn opleiding gevolgd aan de Frank Sanders Akademie en ondanks dat hij veel van wat hij daar heeft geleerd mag laten zien en horen, is het spelen met poppen hem daar niet bij gebracht. ‘Dankzij Sprookjesboom leer ik nog steeds. Ik ben gegroeid door het spelen met poppen. Je moet zorgen dat je overeind blijft achter de poppen, en je moet leren acteren op een meer karikaturale manier dan normaal.’ Jonathan Demoor was al eerder te zien in de reprise van de musical.‘Het is de eerste keer dat ik niet heb hoeven auditeren. Ze kenden me natuurlijk al, ik heb de rol van alle mannelijke personages al eens gespeeld. Of het vreemd is om een ander met mijn favoriete personage te zien spelen? Gek genoeg helemaal niet. Je haalt er daardoor zelf ook meer uit. Zo liggen de Fakir en de Wolf mij wel. Maar als ik bijvoorbeeld zie hoe goed Thijs de Wolf speelt, zorgt dat bij mij dat ik ook opnieuw kijk naar hoe ik mijn personage hanteer.’ Net als Darren was ook Jonathan voor Sprookjesboom nog niet gewend om met poppen theater te maken. ‘Daarvoor heb ik workshops gehad in de Efteling. Bert Plagman, hij doet de stem van Tommie in Sesamstraat, heeft me les gegeven. Samen met hem heb ik een hele dag voor de spiegel gestaan om in karakter het alfabet op te zeggen. Elke klinker en elke medeklinker moet er namelijk toch net iets anders uitzien als je het je pop laat zeggen. Maar behalve het praten en acteren heeft hij me ook aangeleerd hoe ik mijn armspieren moet gebruiken. Wolf is natuurlijk een stuk langer dan Klein Duimpje. Voor Wolf draagt Thijs een band om zijn middel, voor Klein Duimpje moet ik mijn handen vrij laag houden. Om te voorkomen dat je armen na de show pijn gaan doen, gaat daar de nodige training aan vooraf. Toch blijft de show wel erg vermoeiend, hoewel wel op een leuke manier. Je doet zoveel tijdens zo’n show: je speelt met de pop, je gezicht doet mee, je moet zuiver blijven zingen én ook nog eens dansen. Ik haal tijdens de show veel kracht uit het publiek. Uit elke lach en elke reactie van het publiek spreekt zoveel waardering. Die kinderen zijn echt geweldig om voor te spelen!’
Fotos
(foto's zijn te vergroten door ze aan te klikken)
|