Recensie

All Hands On Deck

Na de succesvolle samenwerking met Nits heeft Scapino Ballet de handen ineengeslagen met de bijzondere, theatrale muzikanten van de Wëreldbà¤nd. Bij de vele hoogtepunten in de show is er totale synergie, op andere momenten figureert het gezelschap in de dansshow, en leidt het nautische thema tot minder gelukkige keuzes.

Choreograaf Ed Wubbe kiest niet voor de gemakkelijke weg. De opening van de show, waarin het gezelschap van negen dansers en muzikanten het podium betreedt, en als een groep een langzaam een scheepsgeluid opzet en weer laat vervagen voelt vervreemdend, maar noch indrukwekkend noch komisch. Die gevoelens komen pas wat later. De dansen in de voorstelling zorgen voor het eerste, terwijl de momenten dat de Wëreldbà¤nd de spotlights pakt doorgaans een dikke lach op je gezicht weten te toveren. Hoogtepunten zijn er als dit samen gebeurt: zoals wanneer bijna het voltallige gezelschap in een drie-laags stapelbed duikt. De band blijft er spelen, en de dansers kleden zich er om. Twee dansers passen er niet meer bij, waarschijnlijk omdat de contrabassist, liggend op de onderste laag, bovengemiddeld veel ruimte nodig heeft. Ook de scene waarin de band aan tafel zit, en hen steeds andere instrumenten geserveerd worden is bijzonder geestig. Dat we ons op een schip bevinden, is duidelijk aan de kostuums. Soms lijkt ook precies duidelijk waar we naar kijken, een scheepsappel, een deinend schip of een scène onderwater, maar er zijn ook wat abstractere scenes, die opvallen in hun schoonheid en meer de fantasie prikkelen. Soms wordt dat wat lastiger, als de begeleidende geluiden wel erg maritiem, maar niet aangenaam zijn, zoals een monotone scheepshoorn. Hoewel het knap is dat met muziekinstrumenten zulke authentieke geluiden kunnen worden gemaakt, begint het na een tijdje ook op de zenuwen te werken en zou je willen dat er een ander thema gekozen zou zijn. Gelukkig is er wel genoeg afwisseling tussen deze, en erg muzikale momenten, natuurlijk de kracht van de Wëreldbà¤nd. Er komen diverse muziekstijlen in vele talen voorbij, om over de scheepslading aan instrumenten nog maar te zwijgen.
Dat een dans niet alleen de liefhebber, maar ook de ‘gewone mens’ kan ontroeren, blijkt uit de winst van Shinshan in ‘Holland’s got Talent’ dit weekend. Ook in deze voorstelling zit een moment dat dat zou kunnen veroorzaken, als er wordt gerefereerd aan het verdronken vluchtelingenjongetje. Helaas wordt hier te weinig tijd voor genomen. Het net niet halen van de eindstreep voelt nog niet serieus aan, hooguit wat zielig, terwijl het dramatische vervolgbeeld van een man met een dode in zijn handen voorbij is voordat het echt kan indalen.
All Hands On Deck blijft eerst en vooral een voorstelling van Scapino Ballet: een showcase van kundige dansers in een nautische setting. waarin de Wëreldbà¤nd ook zijn klasse kan laten zien. De hoogtepunten bevinden zich daar waar dans, muziek en komedie samensmelten, op andere momenten werken geluid en dans elkaar tegen. Al met al is de voorstelling voor een dansliefhebber het zien zeker waard> Voor wie wat minder met moderne dans heeft in All Hands On Deck een laagdrempelige kans tot kennismaking. Door de variatie slaat de verveling in deze eenakter in ieder geval niet snel toe.

Foto’s: Rob Becker en Bas Czerwinski

14 March 2019
Première
Rotterdam
Theater Rotterdam (Rotterdamse Schouwburg)
https://www.scapinoballet.nl/

Over de auteur

Jeroen schreef dit artikel voor jou

Jeroen

Jeroen is sinds 2005 redacteur van Musicalworld. Hoewel Jeroen al jong in aanraking kwam met theater, is zijn passie voor musical pas deze eeuw tot volle bloei gekomen. Hij was zeer onder de indruk van de eerste voorstelling van Cats, en de Nederlandse versie van Oliver uit 1999, op basis van de film al een van zijn favorieten, was de eerste voorstelling die hij meermaals zag. Toch waren deze bezoeken eerder sporadisch dan frequent. Sinds hij redacteur is van Musicalworld bezoekt hij meer dan 100 voorstellingen per jaar. Jeroen is de Musicalworld-specialist op het gebied van familievoorstellingen en kindervoorstellingen. Hij is tevens de correspondent voor Vlaanderen. Ook in Duitsland en Engeland (Londen) is hij regelmatig te vinden. Hij doet ook verslag van amateurvoorstellingen die voor neutrale toeschouwers de moeite waard zijn. Tot zijn favoriete musicals behoren naast Oliver! meer musicals met kinderen in de hoofdrol. "Billy Elliot" is zijn all-time favorite, maar daarnaast moeten zeker "Whistle down the Wind", "Matilda" en "The Secret Garden" worden genoemd. Daarnaast zijn Chicago, Come from Away, Spamalot en Soho Cinders voorstelling met een ongelofelijke aantrekkingskracht. Hoogtepunten in het jukebox-genre: Our House, Ich war noch niemals in New York en Ich Will Spass? (en voorganger Doe Maar). Favoriete Nederlandse producties zijn: Ganesha (een Perfecte God), Lelies, Wat zien ik? en Kuifje. Naast het bezoeken van musicals is hij een frequent bezoeker van attractieparken. Favoriete park in Europa is Europa Park (met een uitgebreid entertainment programma). Naast deze tijdverslindende hobby is Jeroen ook nog werkzaam in de ICT.

Meer van Jeroen

Meer artikelen van Jeroen

Delen