Het is bij een buitenvoorstelling altijd spannend hoe het weer gaat zijn. De afgelopen twee dagen, waarop de beide (hoofd)casts hun eerste voorstelling speelde, was het heerlijk, en de vooruitzichten voor de rest van de speelperiode zien er ook goed uit. Hoewel het speelvlak een deel van het parkeerterrein van Snow World is, is het prima gelukt een groene wereld te creëren. Vooral met kunstgras, maar ook door de glooiende verhogingen zo te plaatsen dat deze opgaan in het hoger gelegen parkdeel vol echte natuur erachter. Voor de opening zien we in die parkachtergrond ook al enige Schotten bewegen: een aantal scènes is het speelvlak dus veel groter dan het ‘toneel’.
Zoals in de inleiding al aangegeven is ‘the Highland King’ niet de persoon waar de voorstelling om draait, al is hij wel de katalysator voor wat er in het leven van Anne gebeurt. We gaan terug in de tijd naar de achttiende eeuw, als Schotland is onderworpen door de Engelsen. De chieftains, de hoofden van de clan, hebben trouw aan hen gezworen. Maar er is ook een jonge Schotse prins, Charles Edward Stuart, bijnaam de “Bonnie Prince” en zelfbenoemde “Highland King“, die in opstand wil komen, Schotland bevrijden en de aanval op Londen in te zetten. Anne en haar geliefde Aeneas zijn net getrouwd, als Aeneas wordt opgeroepen om te dienen in het Engelse leger vanwege deze dreiging. Niet veel later verschijnt Charles in de tuin van Anne, die hem als een indringer beschouwt Nadat Anne de prins in een duel heeft verslagen, kust hij haar. Ondanks de huwelijkse trouw en bijbehorende afweerreactie maakt de gekust-worden-door-een-prins sprookjeservaring toch wel indruk gecharmeerd van de prins, maar ook van zijn streven naar een bevrijd Schotland. Mede door Annes support en een list waarmee ze met 15 man een leger van 1500 weten weg te jagen krijgt de “Jacobite Rebellion” meer steun, en weten ze stad na stad te veroveren. De wrede generaal, de Duke of Cumberland, stelt juist Aeneas aan om het laatste bolwerk te verdedigen: een qua aantallen manschappen onmogelijke taak. Na zijn nederlaag krijgt hij echter gratie van de prins, en wordt uitgeleverd aan zijn eigen vrouw. Maar ook al omdat de prins een waardeloze strateeg is, zal het tij keren, met grote gevolgen voor Anne.
Als ik aangeef dat er best nog wel meer verteld had mogen worden, zeg ik dat eigenlijk omdat die rol uitgevoerd wordt door een geweldig ‘Grieks koor’. Zes Chieffes, vrouwen van Chieftains en echte powervrouwen, vertolken een aantal keer de rol van verteller, en die meerstemmige zangpartijen klinken fantastisch. Ze smaken duidelijk naar meer.. De voorstelling kent nauwelijks gesproken tekst, is doorgecomponeerd, met de nodige reprises. Veel van de castleden zagen en hoorden we al eerder, en het verrast niet echt dat het zangniveau wederom bijzonder hoog ligt. Natuurlijk is er een enkele keer een inzet te vroeg of te laat, maar aangezien dit eerste voorstellingen zijn, ook volkomen logisch. De opening van de show wordt gedaan door een jonge versie van Anne, en zowel Olivia als Sanne (er zijn er vier in totaal) doen dit buitengewoon sterk. In haar eentje, voor een flink gevulde tribune een voorstelling starten: ga er maar aan staan. Beide casts zijn aan elkaar gewaagd, waarbij sommige nuances binnen een rol anders worden ingevuld. Anne Mackintosh is in zowel de versie van Bregje van Beek als van Emma van Waaij een duidelijke aanwezigheid in woord en daad. Mooie zang, fraai spel. Ook de prins wordt mooi gespeeld. Michiel de Weerd en Teun van der Maas stralen allebei op hun eigen manier opportunisme uit, al doet de een dat op een wat jeugdigere manier dan de andere. Dat is ook het geval bij Bart van der Meer en David Roelofs als de Duke of Cumberland. De eerste wat statiger, de tweede wat energieker. In beide gevallen blijft deze generaal een zeer onsympathiek heerschap. Beide Fiona’s (Annes beste vriendin) zijn lekker los in hun rol (Marit Valentin-Gareman en Mette Kelner). Kevin Nieuwhoff en Mitchell van Rijn) zijn prima als Aeneas, hoewel het script hen maar beperkte mogelijkheden biedt. De totale cast beslaat Het ensemble maakt vocaal grote indruk in de koorpartijen, die klinken als een klok. Inclusief figuranten staan er ongeveer 45mensen op het podium, dus dat dit soms overweldigende plaatjes oplevert, is niet meer dan logisch.
Het is al een aantal jaren zo, maar ook dit jaar is het geluid weer fantastisch. Het heeft echt theaterkwaliteit. Het in de kunstmatige heuvel op het podium verstopte orkest speelt de sterren van maken. Dit gebeurt wel goed gedoseerd. De onvermijdelijke doedelzak blijft tot ver in de tweede akte in de kast, bewaard tot één van de indrukwekkendste scènes in de show.
De valkuil voor deze recensent hier is dat deze amateurvoorstellingen zo goed zijn, dat je geneigd bent de kritische professionals-bril op te zetten Dan valt bijvoorbeeld op dat een aantal scènes wel wat statisch zijn. In de tweede akte zit een groepsdans waar ik na het twee keer gezien te hebben nog steeds niet weet wat de boodschap is van het verschil in beeld tussen de duo’s op de verhoging, die het hoofdkoppel volgen en de duo’s op het podium. Opvallend is dat er geen overdaad is aan expliciete gevechtsmomenten. Met name de flink gestileerde weergave van de laatste slag is prachtig gedaan. Over hoe duidelijk het verhaal in eerste instantie wordt neergezet verschilde ik van mening met mijn theaterpartner. In het programmaboek, slechts 2 euro, staat de synopsis, dus je kunt de eerste akte alvast doorlezen. Maar ga dan niet tijdens de voorstelling dit aan je buurvrouw vertellen; heel vervelend voor de mensen om je heen.
Opvallend is dat dit een van de weinige stukken is waar het deel voor de pauze een stuk korter is dan het deel erna.
De kaartverkoop, zeker voor de weekenddagen loopt erg hard, en de speelduur is beperkt. Dus als je het zelf wil ervaren, moet je er snel bij zijn. Een duidelijke cast-voorkeur ga ik niet uitspreken. Omdat twee van de wat grotere rollen in de Glenfinnan-cast wat klassieker klinken, is dat de beste keus voor de liefhebbers daarvan. Hou je van een wat lichter geluid, kun je beter voor de Glencoe-cast gaan. Het speelschema staat op de website van de voorstelling. Het geweldige koor van Chieffes* krijg je in beide gevallen te horen en ook de mooie aanwezigheid in klank en beeld van Lady Mackintosh (Irma Kapteijn) mis je in geen geval. The Highland King is zeker een van de betere eigen Storytellers producties.
* De Chieffes bestaan uit: Sofie Kalisvaart, Babette van der Stelt, Gioya van Rees, Anneloes Meijer, Danique van Zeijl-Zwaan en Liselotte van der Laak- Koen.
