Ik vond het vroeger heel lekker, maar ik moet je zeggen dat het me nu wel tegen kan gaan staan. Ik heb wel het geluk dat ik een beetje kan kiezen. Ik heb nu bijvoorbeeld havermelkchocolade. maar de volgende keer kan dat ook amandelmelk of koemelk zijn. Ik mag elke maand wisselen.
Wat moet voor jou een rol hebben om auditie te gaan doen?
Je moet een beetje geluk hebben dat er iets op je pad komt waar je echt zin in hebt. Ik heb nu gewoon heel veel geluk gehad met twee keer achter elkaar een rol waar je je tanden in kan zetten; iets wat anders is dan wat ik ooit gedaan heb. Ik heb nog nooit de echte comedy moeten spelen, behalve misschien The Addams Family. Maar daar had ik Dick Cohen en Mylène D'Anjou als mijn ouders, en speelde Johnny Kraaijkamp mee. Dat zijn geroutineerde comedy-mensen, net als Simone en Jon bij Moeder, ik wil bij de revue. Ik heb het dus wel gezien. George is dan geen echt komische rol, maar vergt wel een goede timing. De ernst en de pijn van het karakter maakt het komisch. Vroeger dacht ik: dat kan en durf ik niet, dus ik ga het niet doen. Nu denk ik: ik kan het nog niet; laat ik het maar proberen. Het omslagpunt is echt Tarzan geweest.
Voor de rest zou ik heel graag meer televisiewerk willen doen: series of films. En het hee; leuk vinden om nog verder internationaal te werken: een half jaar op de West End te staan. Langer hoeft ook echt niet.
En zelf theater maken. Dus ik zou heel graag gewoon musicals maken met mensen. Gewoon met gelijkgestemde mooie voorstellingen maken. Dat lijkt me heel tof. Dus een storyboard opstellen en samen het uiteindelijk regisseren. Maar ik vind het wel heel tof om met elkaar nieuwe verhalen te vertellen.
Zonder te veel te spoileren; een paar castleden maken een soort kermisbeweging op het podium, gaan over de kop. Heb je dat zelf ook al eens mogen doen? Of durf je het niet aan?
Nee, dat mocht al wel, maar ik heb het nog niet gedaan. Het gaat nog wel gebeuren. Ik heb als Tarzan op 20 meter hoogte over het toneel heen gevlogen, en over het publiek.
Maar dat heb je dan wel zelf volledig onder controle
Deels. Maar je kan nog steeds ergens tegenaan vliegen. Dat is ook gebeurd. Tijdens de repetitie: dan sta je bijvoorbeeld net niet op je spot, heb je twee stappen te weinig gezet. Dan land je niet waar je moet landen en hang je in de muur. Best pijnlijk. En een goede les: ik moet op de juiste plek staan.
De druk om te slagen waar je het over had. In hoeverre heeft de Aanstormend Talent Award daar aan bijgedragen?
Ik denk dat het al heel erg in mij zat. Een beetje statusgevoelig zijn, dus het wel fijn vinden om gezien te worden. Toentertijd heel erg, nu wat minder; ik word ouder. Sowieso meteen een hoofdrol; dat legt wel druk op je. Nu moet ik het wel waar gaan maken. En voor mijn gevoel gebeurde dat niet daarna, dus daar heb ik wel echt last van gehad, toen. Toen ik niet meteen na 'Moeder ik wil bij de Revue een grote rol had, vond ik dat wel heel ingewikkeld. Dat was een pijnlijke tijd. Toen ben ik ook weer teruggegaan naar Fontys en weer gaan studeren. Edward Hoepelman en Ingrid Zeegers hebben me weer teruggehaald. Toen kon ik weer een beetje op gaan bouwen. Dat meneer van den Ende toentertijd gezegd heeft dat ik een van de groten word, op een televisiestation, is fantastisch, en ik ben hem heel dankbaar voor die kans überhaupt, en dat hij dat gezegd heeft. Maar het heeft toen heel veel druk gelegd. Nu heb ik het vertrouwen. Het gaat er niet om de beste te zijn, maar het gaat er wel om dat je dit werk mag blijven doen.
De beste willen zijn: ik ben topsporter geweest en daar hoort het er wel een beetje bij. Niet dat je dat perse bent, want het is appels met peren vergelijken. Heel goed zijn vind ik wel leuk. Je best doen om het beste eruit te halen, dus de beste George neerzetten die ik kan neerzetten, dat vind ik wel heel lekker, dat vind ik wel een sport.
Waar staat de award nu?
(Lacht) Die staat nu nog in een doos, maar ik heb met mezelf afgesproken dat ik hem in huis mag gaan zetten. Ik heb het een hele tijd niet gewild, omdat ik het een beetje pocherig vond en omdat ik zelf nog steeds niet op dat punt was. Ik denk dat ik mezelf ermee in de weg heb gezeten. Ik ben daar nu wel voorbij; ik mag er trots op zijn, dat ik die toen heb gewonnen. Toen was ik bang een eendagsvlieg te worden, maar ik heb inmiddels aan mezelf bewezen dat ik geen eendagsvlieg ben; dat ik het best leuk doe.
