Jeugdtheater Hofplein bestaat 40 jaar. In die periode heeft Musicalworld regelmatig voorstellingen bezocht, maar de laatste jaren schoot het er vaak bij in. Deels vanwege tijdsgebrek onzerzijds, maar vooral omdat ze niet langer musicals op de planken zetten. Ook deze Koning van Katoren is geen musical. Daar waar er wel gezongen wordt in deze voorstelling klinkt het prachtig, dus blijft het een betreurenswaardige keuze vanuit ons perspectief.
Koning Van Katoren is uiteraard een bewerking van het bekende jeugdboek van Jan Terlouw. In het inmiddels 45 jaar oude boek moet de jonge Stach zeven opdrachten vervullen om koning te worden. Opdrachten die allemaal te vertalen zijn naar problemen die toen in de maatschappij speelden, zaken die ook belangrijk waren voor D66 destijds. Dat veel van deze zaken nog steeds actueel of actueler zijn is op zich wel zorgelijk, maar daardoor wel geschikt bronmateriaal voor een hedendaagse voorstelling. Het aantal opdrachten is met drie gereduceerd.
In het verhaal is Stach geboren op de dag dat de koning sterft. Zijn vader is verongelukt door een val van de kerktoren, zijn moeder gestorven in het kraambed. Zijn oom Gervaas zorgt voor zijn opvoeding. Hij was dienaar van de koning, maar is werkzaam voor de ministers, die niet veel werk maken van de zoektocht naar een nieuwe koning. Ze vinden hun eigen macht wel best. Als Stach op zijn zeventiende het paleis bezoekt, en aangeeft wel koning te willen worden, zijn ze not amused. Ze geven hem een opdracht in elk van de vier provincies, die onmogelijk uit te voeren lijken. En jonge stagiaire journalistiek is geboeid door Stach, en volgt hem tegen de zin van haar begeleider. Uiteraard slaagt Stach er tegen de verwachting in de opdrachten uit te voeren, zodanig dat de ministers zelfs een extra opdracht verzinnen, die regelrechte zelfmoord lijkt….
Het script zit vol politieke grapjes. Namen uit heden en verleden: meneer Terlouw, Lousewies, zijn toegevoegd aan de namen uit het boek. Citaten als ‘Gaaf Land’, ‘Doe zelf normaal’, ‘VOC mentaliteit’ vliegen voorbij, en ‘demissionaire’ ministers overwegen oorlog om hun populariteit op te vijzelen. Het spannende basisverhaal wordt zo opgeleukt. Jammer is dat het wel misgaat met de vertaling van dit verhaal in Wapenveld. Hier staat een granaatappelboom: een boom waarbij de vallende vruchten enorme explosies veroorzaken. Stach moet deze boom omhakken, maar de boom benaderen is dus onmogelijk. Hij ontdekt dat de oorzaak de wapenfabriek is, die kruit uitstoot. Waar in het boek de productie wordt stilgelegd, wordt hier besloten tot het maken van vuurwerk. Dat schiet logischerwijs niet op, maar in dit verhaal ineens wel. Vuurwerk is toch een beetje de achilleshiel in het script: het verbod erop opheffen is het eerste besluit van de koning. Dan verwacht je toch ook een Urinetown-achtige epiloog, maar die blijft uit.
Wat al die tijd hetzelfde blijft is het jeugdig enthousiasme van de cast, en sterk geschreven bijrollen die veel van de jongeren een extra momentje geven om te stralen. Oom ‘laat je niet gek maken’ Gervaas met zijn Rotterdamse accent, de groep technici van Decibel, de verschillende burgemeesters en uiteraard de niet zo democratische ministers. Ze worden allemaal creatief neergezet.
De zes ministers uit het boek krijgen in deze voorstelling gezelschap van twee extra ministers. Het zijn gastacteurs, die eenmalig meespelen. Volwassen acteurs, die een verleden hebben bij Hofplein. Bij de première zijn dat Guido Spek en Dorian Bindels, die in het verleden te zien waren in twee van de beste Hofplein-voorstellingen die ik zag: De Club van Lelijke Kinderen, waarin Guido Spek te zien was (tour-versie) en Weeshuis van de Verloren Zielen, een lekker griezelige voorstelling met onder andere Dorian Bindels. In deze voorstelling is hun bijdrage beperkt, maar wel opvallend.
De vormgeving van de voorstelling is fraai. Een soort blokkendoos van decorstukken zorgt dat de verschillende locaties vorm krijgen. De vogels van Decibel komen tot leven met soort omgekeerde kinetoscoop.
Koning van Katoren is een fijne voorstelling, vol aanstekelijk enthousiasme. Als je de genoemde zwakte in het script even door de vingers ziet, is het ook zeker genieten van de vele grappen. Ook het proberen te plaatsen van de vele citaten maakt deel uit van de lol. Een leuke middag of avond dus.
